Het eerste kwartaal zit erop. Stof in de wind. Nu zitten we vast in de Waxing Gibbous-fase en zien we die zilveren bol opzwellen met een langzame, meedogenloze eetlust.
Vanaf zondag 22 juni is de maan voor 64 procent verlicht, zegt NASA.
Vierenzestig procent. Dat is veel maan. En het houdt niet op voordat het ding vol is, een gloeiend bord dat in de lucht hangt.
Wat je vanavond kunt zien
Pak een verrekijker. Of niet, je ogen werken prima voor dit onderdeel. Met het blote oog kun je de belangrijkste donkere plekken zien: de Mares Fecunditatis, Serenity en Tranquillity. Ze zien eruit als littekens, maar het zijn gewoon oude lavavelden, koel en dood.
Zoom in als je de details wilt. Een verrekijker brengt de kraters van Archimedes en Posidonius naar voren, plus Mare Nectaris. Een telescoop? Zeker. Je ziet het Kaukasusgebergte. De Descartes-hooglanden. De Rima Hyginus-fout. Het is veel om te verwerken voor een dinsdagavondhemel, nietwaar?
De Volle Maan komt eraan
Houd het acht dagen vol. De volgende Volle Maan vindt plaats op 29 juni. Tot die tijd zien we hoe de schaduw zich centimeter voor centimeter terugtrekt, terwijl de maan naar zijn maximale verlichting tuft.
Hoe dit wiel draait
De maan maakt geen eigen licht. Het reflecteert de zon. In een baan om de aarde in een cyclus die ongeveer 29,5 dagen duurt. Het doorloopt acht erkende fasen. Dezelfde kant is altijd naar ons gericht – opgesloten in die eeuwige blik – maar het licht valt er vanuit verschillende hoeken op. Het ene moment is het een splinter. Volgende maand is het laaiend. We noemen het de maancyclus, wat gewoon een mooie manier is om te zeggen dat het weer in cirkels draait.
Hier is hoe het speelt:
- Nieuwe Maan — Het is tussen de aarde en de zon. De donkere kant tegenover ons. Onzichtbaar. Ghost-modus.
- Waxing Crescent — Een dun stukje licht verschijnt aan de rechterkant, als je in het noorden bent.
- Eerste kwartier — Half verlicht aan de rechterkant. Het lijkt op een halve maan, want het is er één.
- Wassende Gibbous — Waar we nu zijn. Meer dan de helft, maar niet helemaal het hele verhaal.
- Volle maan — Alles verlicht. Het gezicht is volledig zichtbaar, helder, onvermijdelijk.
- Afnemende Gibbous — Licht begint van de rechterrand te glijden.
- Derde kwartaal — Nog een helft, maar deze keer gloeit de linkerkant.
- Afnemende halve maan — Een laatste, dunne lichtgeest aan de linkerkant voordat deze verdwijnt.
Dan begint het opnieuw. Van donker naar licht, van licht naar donker. We blijven kijken en vragen ons af hoe al die donkere materie eruit ziet als niemand kijkt.
