Je kijkt omhoog. Benieuwd wat je eigenlijk ziet? Houd op met raden. Dit is de deal.
Hoe de maan er nu uitziet
Zondag 7 juni brengt ons een Waning Gibbous.
Volgens NASA is 62% verlicht. Het is de tijd tussen de piekgloed en de donkere vervaging. Je kunt het alleen met je ogen zien. Echt. Geen gadgets nodig als je weet waar je moet zoeken.
Oceanus Procellarum? Ja, je kunt het herkennen. Kepler-krater. Tycho. Allemaal daar.
Heb je een verrekijker? Goed. Nu zie je Gassendi, Mare Humorum en Alphonsus.
Heb je een telescoop? Word gek. Je kijkt naar de landingsplaats van Apollo 12. Schiller-krater. Rima Ariadaeus. Waarom lig je nog op de bank?
Het licht verandert terwijl het reist. Dat is het hele punt.
Wanneer is de volgende grote show?
29 juni.
Dat is de Volle Maan. Omcirkel het. Vergeet het niet.
Waarom verandert het van vorm?
NASA zegt dat het 29,5 dagen duurt om rond de aarde te draaien. Acht fasen. Zeker, hetzelfde gezicht keert zich altijd naar ons toe. Maar het zonlicht raakt het anders terwijl het beweegt.
Slanke halve manen. Halfverlichte geesten. De helderwitte bal kennen we.
Het is een cyclus. Hier is hoe het rolt:
- Nieuwe maan
Tussen ons en de zon. De kant die naar ons toe kijkt is donker. Onzichtbaar. Weg. - Wassende halve maan
Splinter aan de rechterkant. Als je in het noorden bent. - Eerste kwartaal
Half verlicht. Rechterkant. Klassieke halvemaanlook. - Gibbous in de was zetten
Meer dan de helft. Niet helemaal daar. De verwachting wordt opgebouwd. - Volle maan
Totale verlichting. Volledig zichtbaar. Helder. - Afnemende gibbous
Waar we nu zijn. Licht terugwijkend van rechts. - Derde kwartaal
Opnieuw halve maan. Maar nu gloeit de linkerkant. - Afnemende halve maan
Dunne strook. Linkerkant. Bijna weer donker.
Dan begint het opnieuw.
Worden we ooit echt moe van het kijken naar een rots die ronddraait?
