Decennia lang was de vraag wie He-Man werkelijk heeft geschapen niet slechts een triviaal punt. Het was een regelrechte vete.

Roger Sweet, creatief directeur van Mattel, en Mark Taylor, de ontwerper, claimden beiden de troon. Ze maakten ruzie over schetsen, prototypes en laatste aanpassingen. Het verhaal is rommelig. Het gaat om drie verschillende prototypes. Sweet heeft ze allemaal getest. Hij vroeg Taylor om er een te ontwerpen. Het laatste speeltje behield enkele lijnen van Taylor. Maar Sweet heeft veel veranderingen aangebracht. Hij beweert dat de credit bij het eindproduct hoort, en niet bij de eerste schets.

Het conflict duurde jaren. Het mondde uit in juridische gevechten. Donald Glut, de schrijver achter de vroege ministrips van Masters of the Universe, kwam tussenbeide. Hij claimde in 2013 het auteursrecht op de personages. Mattel gaf niet op. Ze hebben een rechtszaak aangespannen. Zij hebben gewonnen. De rechtbank koos de kant van de speelgoedmaker. Het geschil over de maker bleef in de publieke belangstelling onopgelost, zelfs toen de juridische kwestie werd afgesloten.

Toen eiste de tijd zijn tol.

Mark Taylor stierf in december 2021. Roger Sweet stierf in april 2026. Toen beide mannen weg waren, stopte het lawaai. Maar er ontstond een nieuw verzoek. Marlene Sweet, de weduwe van Roger, benaderde het team achter de komende Masters of the Universe -film. Haar boodschap was duidelijk. De toewijding moet beide mannen eren. Niet alleen haar man. Maar Taylor ook.

Het debat over wie de eerste lijn heeft getrokken, wie de uiteindelijke mal heeft goedgekeurd en wie de historische voetnoot verdient, is nu betwistbaar. De film zal hun namen samen dragen.

“Wijd de film niet alleen aan Sweet maar ook aan Taylor.”

Het is een zeldzaam moment van eenheid in een gebroken geschiedenis. De personages leven voort. De makers worden herdacht. De film gaat vooruit. Maar de exacte oorsprong? Dat blijft een waas van overlappende claims en tegenstrijdige herinneringen. Wie heeft He-Man echt gebouwd? Misschien allebei. Misschien ook niet. De waarheid ligt begraven onder decennia van bedrijfsstrategie en artistiek ego.

De film komt binnenkort. Het zal zijn eigen versie van de gebeurtenissen hebben. Een nieuwe canon. Eén die de geest eindelijk tot rust zou kunnen brengen. Of geef het in ieder geval een goed afscheid.