Jerry Seinfeld is altijd vrij duidelijk geweest over zijn loyaliteit aan superhelden. Het is niet Batman. Het is Aquaman niet. Het is Superman. Periode.
Voor Jerry is elke suggestie dat een andere held een kaars voor de Man of Steel vasthoudt in wezen godslastering. George Costanza verwoordde het het beste toen hij opmerkte dat Jerry’s hele leven draait om Superman en ontbijtgranen. Er is zelfs dat lastige stukje waarin Jerry naaktschetsen maakt van Lois Lane, wat volgens hem volkomen normaal is. Maar deze obsessie is niet alleen tekst met karaktersmaak. Het is een centrale pijler van de mythologie van de show.
Fans doen al jaren het gerucht de ronde dat Superman in alle 172 afleveringen van Seinfeld voorkomt. Het klinkt plausibel gezien hoe vaak het personage opduikt. Maar is het waar? En als dat zo is, betekent dit dan dat de schrijvers een Superman-referentie in elk script hebben gedwongen? Of komt Jerry’s echte fandom gewoon door in de dialoog?
Laten we dit voor eens en voor altijd regelen.
De mythe van de 172 vermeldingen
Laten we eerst eens kijken naar de opvallende statistiek. De bewering dat Superman in elke aflevering verschijnt, is een hele opgave. Een enorme.
Barry Freiman, die Superman Homepage beheert, besteedde tijd aan het doorzoeken van de archieven. Hij keek niet alleen naar de titels. Hij keek. Hij luisterde. En hij telde.
Freiman vond referenties in slechts 46 afleveringen.
Dat is alles. Minder dan een derde van de serie. Als jij een van die mensen bent die denkt dat je naar Superman in aflevering 105 kunt verwijzen omdat een personage het woord ‘held’ heeft laten vallen tijdens een geschil over een dinerreservering, wil je misschien je feiten controleren.
Er zijn slechts twee afleveringen die openlijk en onmiskenbaar een Superman-thema hebben.
- “The Race” (1994): Jerry racet tegen een oude vijand van de basisschool. De dramatische muziek? Het is het Superman-themalied.
- “Bizarro Jerry” (1996): Jerry wordt per ongeluk Bizarro Jerry. De aflevering leunt hard op de dubbelganger-overlevering.
Maar de verwijzingen gaan dieper dan alleen die twee. In “The Stock Tip” raken Jerry en George verwikkeld in een verhit debat over de vraag of Superman eigenlijk gevoel voor humor heeft. In ‘The Café’ vraagt Jerry zich af of Superman gewoon een doorsnee New Yorker zou zijn als hij niet zo machtig was.
Wat telt als referentie?
Hier wordt de definitie vaag. Telt het zeggen van de naam “Clark Kent” mee? Hoe zit het met het zien van Jerry’s Superman-standbeeld op het bureau?
Freiman hanteert strikte regels.
Hij telt vermeldingen van andere superhelden. Hij telt Lex Luthor. Hij beschouwt de rode en blauwe joggingbroek die Jerry in de pilot-aflevering draagt als een visueel eerbetoon.
Hij telt niet het Superman-standbeeld. Hij telt niet de koelkastmagneet.
Er is ook een secundaire theorie uit het kamp ‘elke aflevering’. Ze verwijzen naar de acteurs die Superman-gerelateerde rollen speelden nadat Seinfeld eindigde. Teri Hatcher (Lois Lane in Lois & Clark ) verscheen in de show. Patrick Warburton (Duckman, maar ook later in Superman Returns en als stem van Kronk, wacht, nee, Warburton was in Men in Black en Cobra Kai, maar hij vertolkte personages in geanimeerde Superman-projecten? Laten we bij de tekst blijven). De tekst zegt dat Warburton verscheen in producties met een Superman-thema. Freiman telt de optredens van Hatcher vanwege haar rol. Die van Warburton telt hij niet mee.
Dus de cameo’s van de acteur duwen het nummer ook niet naar 172.
Waarom Superman?
Als de schrijvers Superman niet obsessief in elk script invoegden, waarom is hij er dan zo vaak?
Peter Mehlman, een schrijver en producer voor het grootste deel van de show, gaf het definitieve antwoord in 2013. Hij vertelde het tijdschrift Parade dat er geen gezamenlijke inspanning was om Superman in elke aflevering te vermelden.
“Hij verscheen op magische wijze vroeg in de serie en evolueerde naar een man voor humor”, zei Mehlman.
Denk er eens over na. Seinfeld is een serie over mensen die egoïstisch zijn. Ze zijn laf. Ze zijn kleinzielig. Superman is het tegenovergestelde. Hij is moedig. Hij is heldhaftig. Hij doet het juiste.
De schrijvers realiseerden zich dat Superman de perfecte folie voor de bende was. Je kunt geen grapje maken over de lafheid van George zonder het te contrasteren met de moed van Superman. Je kunt geen scène hebben over Jerry’s kleinzieligheid zonder dat de schaduw van de Man of Steel erover opdoemt.
Dus werkten ze hem in waar ze maar konden. Het is op natuurlijke wijze geëvolueerd. Het was geen quotum. Het was een komisch apparaat.
Het vonnis
Dus, moet u uw dvd-set afstoffen? Mocht u beginnen met een
