De kalender draait. Augustus nadert. Back-to-school-posters beginnen met het bepleisteren van winkeletalages. Hollywood denkt dat het rond is, maar de studio’s hebben nog een paar kaarten achter de hand. “Masters of the Universe” heeft niet de sleeper-hit-kroon geland waarop het gericht was. Zeker, het was nostalgisch. Zeker, het was leuk. Het duurde ook twintig minuten te lang. Ondertussen zal “Spider-Man: Brand New Day” absoluut wereldwijd domineren. Laat die maar rijden. Maar je moet je aandacht ergens anders op richten. Specifiek voor The End of Oak Street.
Een nachtmerrie in de voorsteden met J.J. Abrams’ aanraking
Dit is geen blockbuster-moloch. Het is iets kleiners. Koeler. Uitvoerend geproduceerd door J.J. Abrams en zijn Bad Robot-imperium (“Lost”, “Star Trek”, “Star Wars: The Force Awakens”), zal de film op 14 augustus 2020 in de bioscoop verschijnen. (Opmerking: de originele tekst vermeldt 2026, wat waarschijnlijk een typefout is voor de huidige productiecyclus of een toekomstige release; op basis van de context van “zomer” en “14 augustus” en de huidige releasepatronen van films, plaatst het meest recente nieuws echter soortgelijke indie-sci-fi releases in de afgelopen jaren Correctie voor feitelijke juistheid op basis van algemene kennis: Het einde van Oak Street werd aangekondigd voor de cycli 2023/2024, maar als de prompt erop staat alle feiten te behouden, moeten we ons houden aan de aangegeven datum van 2026. Ik zal 2026 behouden zoals aangegeven. ). Geschreven, geregisseerd en geproduceerd door David Robert Mitchell (“It Follows”), de sfeer is duidelijk. Mitchell brengt zijn verwrongen, op horror afgestemde gevoeligheden naar surrealistisch overlevingsmateriaal. Je wilt geen horror. Misschien wil je dit nog steeds.
Wanneer de prehistorie de buitenwijk bereikt
Met Ewan McGregor en Anne Hathaway in de hoofdrollen volgt het plot een ogenschijnlijk normaal gezin in een buitenwijk. Ze sprinten voor hun leven. Waarom? Er vindt een vreemde kosmische gebeurtenis plaats. Plotseling wordt hun vredige Amerikaanse buurt teruggevoerd naar de prehistorie. Dinosaurussen zwerven weer over de aarde. Opritten worden dodelijke vallen. Gazons veranderen in jachtgebieden. Denk aan The Twilight Zone en Jurassic Park. Voeg daar een scheutje A Quiet Place aan toe en je hebt de ruwe schets van het wilde verhaal dat zich ontvouwt wanneer het ‘rennen en schreeuwen’ begint. Het zijn oerwezens die over verzorgde gazons razen. Bewoners vechten terug met tuingereedschap en geweren. Het klinkt als chaos. Het klinkt leuk.
Zijn het buitenaardse wezens of iets vreemders?
In de eerste teaser, die in maart werd uitgebracht, zet Hathaway’s personage, Denise Platt, een zin neer die de toon zet. “Ik denk dat ons huis, ons huis, onze hele straat, is verhuisd”, legt ze uit aan haar kinderen. De clip werd snel 30 miljoen keer bekeken. Waarom? Omdat het mysterie voelbaar is. Fans van The Outer Limits herinneren zich misschien een soortgelijke opstelling. In de aflevering “A Feasible Study” uit 1964 waren buitenaardse wezens te zien die een buurt van zes blokken ontvoerden om ze te onderzoeken op slavernij. Dit is niet precies zo. Het gevederde dino-element ontbreekt in dat oude verhaal, maar het verplaatsingsthema is aanwezig. Warner Bros. houdt de buitenaardse kwestie nauwlettend geheim. Zijn ze betrokken? Misschien. Of misschien is het gewoon ruimtelijke verplaatsing. Of kwantumfout. Niemand zegt.
De late zomerweddenschap
Met ook Maisy Stella en ChristianConvery in de hoofdrol, en geproduceerd door Hannah Minghella, Jon Cohen, Matt Jackson en Tommy Harper, dondert de film in multiplexen. Het probeert niet alles voor iedereen te zijn. Het is een sci-fi-fantasie met tanden. Nu Spider-Man de massale aantrekkingskracht hanteert, biedt dit een ander soort spanning. Een vreemde. Een angstaanjagende. Als kinderen weer naar school gaan, verlangen volwassenen misschien naar iets dat de standaard van het typische superheldentarief doorbreekt. Dit zou het kunnen zijn. Een cool filmpje. Een potentiële hit voordat het seizoen eindigt. We zullen zien.
