Mijn zoon liet me naar Project Hail Mary kijken. Hij dacht dat ik het geweldig zou vinden. Wetenschapsschrijver hier, weet je nog?
Grote fout.
Halverwege was ik klaar om op het scherm in brand te vliegen. De hoofdpersoon – Ryland Grace, een moleculair bioloog die op de middelbare school duidelijk alles vergat – liet twee plastic buisjes in een centrifuge vallen.
Direct naast elkaar.
Denk er eens over na. De spil is geen met staal bedekte, onoverwinnelijke materie. Het trilt. Het geeft stress. Elke laboratoriumtechnicus met minder dan twee minuten ervaring kent de gouden regel. Breng het in evenwicht. Zet de buizen tegenover elkaar. Symmetrie is belangrijk. Of zijn we nu allemaal Luddieten?
Kijk. Ik begrijp dat films de natuurkunde buigen. Ik vind het niet erg als ze de natuurwetten overtreden als het het verhaal ten goede komt. Dat is amusement.
Maar kleine slordigheid? De kleine details die niemand opmerkt? Dat maakt mij boos. Ik krijg zin om popcorn naar de projector te gooien.
Dus vergeef me als ik Rocky negeerde. De anorganische alien gemaakt van massief xenon. Prima. Ik accepteerde het. De ‘astrofagen’ die in een vacuüm leven? Wat dan ook. Zij drijven het schip aan. Het brengt de plot vooruit. Ik liet het glijden.
Maar die onevenwichtige centrifuge?
Het draaide urenlang door mijn hersenen.
Neem de Millennium Falcon. Het maakt mij niet uit of Han Solo de snelheidslimiet van Einstein overtreft. Hij heeft het druk. Hij heeft deadlines.
Waarom brult het eigenlijk?
Er is geen geluid in een leegte. Het is stil daarbuiten. Gewoon stilte. Toch hoor ik de motor nog steeds. En elke keer dat ik dat doe, sterft er een klein stukje van mij.
Jurassic Park komt ook weg met grote leugens. Dinosaurus-DNA in fossielen? Onmogelijk. Het oudste DNA is 2 miljoen jaar oud. Dinosaurussen zijn 66 miljoen jaar geleden uitgestorven. Wiskunde liegt niet.
Maar dat vergeef ik. Het begint het avontuur.
Wat ik niet kan vergeven is de mug.
Het heeft een naar beneden gebogen slurf. Zie je dat? Dat betekent dat hij nectar drinkt. Het zuigt geen bloed. Hij heeft nooit een T-Rex-beet in zijn darmen gehad. De film had de bug verkeerd. Niet het epische concept. Het insect.
Minutiae zijn belangrijk.
Wetenschap kost werk. Echt, korrelig, hard werken om de details goed te krijgen. Maak geen kortere weg omdat iets er cool uitziet. Doe het goed. Of maak de film helemaal niet.
Dat is mijn standpunt.
Ik val op mijn pipet
