Het komt zelden voor dat een acteur zoveel op de persoon lijkt die hij speelt, dat het publiek vergeet dat hij naar een voorstelling kijkt. Ben Kingsley deed precies dat in Richard Atkinsons epos Gandhi uit 1982. De Britse acteur ging naar huis met de Academy Award voor Beste Acteur voor zijn vertolking van Mohandas Karamchand Gandhi. De rol was niet zomaar een baan. Het was een transformatie.
Kingsley bestudeerde niet alleen de toespraken van Gandhi. Hij bestudeerde zijn leven. Hij nam de dagelijkse gewoonten van de leider over om in de geest te kruipen van de man die India door geweldloosheid naar de onafhankelijkheid leidde. Dit omvatte het beoefenen van yoga en het volgen van een strikt vegetarisch dieet. Dit waren geen snelle oplossingen. Ze maakten deel uit van het onderzoeksproces.
Critici merkten de fysieke gelijkenis al snel op. Kingsley’s verschijning op het scherm kwam zo goed overeen met Gandhi’s iconische uiterlijk dat het hielp de realiteit van het personage te verkopen. De prestatie blijft een van de meest geprezen in zijn carrière. Het is een bewijs van hoeveel werk er in de rol is gestoken.
De fysieke transformatie
Karakter krijgen voor Gandhi betekende meer dan alleen het dragen van witte gewaden. Kingsley zette zich in voor de levensstijl van zijn onderwerp. Hij begon regelmatig yoga te beoefenen. Dit hielp hem de fysieke discipline te begrijpen die centraal stond in Gandhi’s leven.
Hij veranderde ook zijn dieet. Hij at alleen vegetarisch voedsel. Dit was een directe weerspiegeling van Gandhi’s overtuigingen en dagelijkse routine. Het doel was om te voelen wat Gandhi voelde. Om te leven zoals hij leefde. Dit detailniveau maakte de uitvoering zo overtuigend.
De voorstelling blijft een van Kingsley’s meest geprezen karakteriseringen.
Waarom het er nog steeds toe doet
Tientallen jaren later wordt de film Gandhi nog steeds herinnerd. De overwinning van Kingsley was destijds een groot probleem. Het toonde aan dat een Britse acteur met zoveel respect en nauwkeurigheid een Indiase leider kon spelen. De gelijkenis was treffend. De beweging was nauwkeurig. De emotie was echt.
Het gaat niet alleen om de onderscheiding. Het gaat om het ambacht. Kingsley deed het werk. Hij deed onderzoek. Hij veranderde zijn lichaam en zijn gewoonten. Het resultaat was een gedenkwaardig portret van een historische figuur. Dat is het soort acteren dat je bijblijft.