Naukowcy z Politechniki Duńskiej poczynili znaczny postęp w materiałoznawstwie, skutecznie integrując ultracienkie membrany tlenkowe z elastycznymi podłożami metalowymi. Otwiera to możliwości dla nowej generacji czujników do noszenia, składanych wyświetlaczy i adaptowalnych urządzeń energetycznych – technologii, które wcześniej były ograniczone sztywnością tych potężnych materiałów.

Problem elastycznych tlenków

Tlenki złożone — związki łączące tlen z metalami, takimi jak mangan, tytan i nikiel — są niezwykle wszechstronne. Wykazują unikalne właściwości, w tym magnetyzm, ferroelektryczność i przestrajalne zachowanie elektroniki, co czyni je idealnymi do zaawansowanej elektroniki, zastosowań energetycznych i wykrywania. Jednakże tradycyjnie tlenki te hodowano na nieelastycznych podłożach, co poważnie ograniczało ich zastosowanie w urządzeniach zginanych lub rozciągliwych.

Przełom polega na stworzeniu wolnostojących membran tlenkowych, które mogą mocno przylegać do elastycznych podłoży bez pękania i łuszczenia się. Profesor Dae-Sung Park wyjaśnia: „Głównym osiągnięciem jest pomyślna integracja wolnostojących membran z monokrystalicznego tlenku na podłożach polimerowych pokrytych azotkiem tytanu (TiN).” Oznacza to, że materiały można teraz projektować tak, aby zginały się i rozciągały, zachowując jednocześnie swoją funkcjonalność.

Azotek tytanu: klucz do przyczepności

Naukowcy udoskonalili proces produkcji membrany, aby zminimalizować defekty, a następnie przetestowali przyczepność do różnych metali, w tym złota, platyny i azotku tytanu (TiN). Wyniki pokazały, że TiN był znacznie lepszy od innych metali. Membrany tlenkowe silnie wiązały się z polimerami pokrytymi TiN i wytrzymywały bez odrywania do 1% odkształcenia.

Sukces przypisuje się silnemu oddziaływaniu chemicznemu pomiędzy tlenkiem i TiN. „Dzieje się tak z powodu silnego oddziaływania międzyfazowego między tlenkiem a TiN” – mówi Park, co oznacza, że ​​materiały łączą się na poziomie molekularnym, tworząc stabilność naprężeń. Zespół przetestował LSMO, tlenek, którego właściwości magnetyczne i elektroniczne można zmieniać w wyniku odkształcenia, udowadniając, że elastyczne urządzenia można obecnie dostrajać poprzez ich rozciąganie lub ściskanie.

Szeroki zakres zastosowań i przyszłe badania

Ta innowacja ma daleko idące konsekwencje. Inżynieria tlenków na elastycznych podłożach pod wpływem naprężeń może doprowadzić do ulepszonej elastycznej elektroniki, przenośnych czujników medycznych, składanych wyświetlaczy i zaawansowanych systemów pozyskiwania energii. Zdolność do dostrajania właściwości materiału poprzez odkształcenie otwiera drzwi do przestrajalnego magnetyzmu, przestrajalnej przewodności i zwiększonej aktywności katalitycznej – potencjalnie rewolucjonizując nie tylko elektronikę użytkową, ale także magazynowanie energii, technologie pamięci i obliczenia neuromorficzne.

Zespół badawczy planuje zwiększyć skalę produkcji, aby stworzyć większe, bezbłędne membrany i zbadać układanie różnych warstw tlenku w celu uzyskania jeszcze bardziej złożonych struktur. „Nasze przyszłe badania skupiają się na opracowywaniu dużych, doskonałych membran, tworzeniu złożonych heterostruktur poprzez układanie i skręcanie oraz badaniu powstałych zjawisk fizycznych” – mówi profesor Nini Prids.

Ostatecznie ten przełom pokonuje główną przeszkodę w materiałoznawstwie, przenosząc potencjał zaawansowanych tlenków z laboratorium do praktycznych, podatnych na zginanie urządzeń, które mogą stać się integralną częścią codziennego życia.