Inktvissen, die al bekend staan om hun complexe camouflage en communicatie, blijken actief de lichtpolarisatie te manipuleren om partners aan te trekken. Mannelijke Andrea -inktvissen draaien hun armen op een manier die een zeer zichtbaar signaal creëert dat is afgestemd op de unieke visie van andere inktvissen, een ontdekking die een voorheen onbekende vorm van dierencommunicatie belicht.
De wetenschap van polarisatie
Mensen nemen licht voornamelijk waar via kleur en helderheid, maar licht heeft ook een eigenschap die polarisatie wordt genoemd. Het verwijst naar de oriëntatie van lichtgolven, die doorgaans in meerdere richtingen trillen. Gepolariseerd licht trilt in één richting, en de ogen van inktvissen zijn op unieke wijze aangepast om deze oriëntatie te detecteren.
In tegenstelling tot mensen kunnen inktvissen kleuren niet goed zien, maar kunnen ze eigenschappen van licht waarnemen die de menselijke mogelijkheden te boven gaan, inclusief polarisatie. Ze hebben dit vermogen ontwikkeld omdat de oceaanomgeving zelf sterk gepolariseerd is en ze deze kunnen gebruiken om te communiceren.
Hoe inktvissen licht verdraaien
Onderzoekers van de Universiteit van Tokio ontdekten dat mannelijke inktvissen gespecialiseerde armen gebruiken om gepolariseerd licht te manipuleren tijdens de verkering. Deze armen bevatten dubbelbrekend weefsel, wat betekent dat ze de polarisatie van het licht bijna 90 graden roteren. Hierdoor ontstaan afwisselende banden van horizontaal en verticaal gepolariseerd licht, wat zorgt voor maximaal contrast voor het zicht van inktvissen.
De cilindrische vorm van de armen is perfect aangepast om horizontaal licht om te zetten in verticaal, waardoor de zichtbaarheid van het signaal wordt vergroot. De inktvissen produceren dit polarisatiesignaal niet buiten paringsdisplays, wat aangeeft dat het een ontwikkeld gedrag is dat specifiek bedoeld is om een partner aan te trekken.
Implicaties en toekomstig onderzoek
Deze ontdekking laat zien dat de communicatie tussen dieren verder gaat dan kleur en geluid en ook eigenschappen van licht omvat die onzichtbaar zijn voor mensen. Net zoals dieren levendige kleuren gebruiken om de aandacht te trekken, zijn inktvissen geëvolueerd om polarisatie te manipuleren, een verborgen signaal dat door de meeste soorten onopgemerkt blijft.
De studie roept verdere vragen op over de vraag of inktvissen gepolariseerd licht gebruiken voor andere doeleinden dan verkering. Wetenschappers hebben mogelijk nieuwe hulpmiddelen en methoden nodig om de verborgen visuele wereld van deze koppotigen te verkennen en aanvullende vormen van communicatie te onthullen die onbekend blijven.
“Net als bij de al lang erkende en uitgebreid bestudeerde diverse selectie van kleuring van dieren, kan er een vergelijkbare diversiteit aan polarisatiesignalen bestaan onder polarisatiegevoelige dieren – signalen die voor ons volkomen onbekend blijven omdat ze onzichtbaar zijn voor het menselijk oog”, schrijven de onderzoekers.
