Na het enorme succes van hun Warhammer 40.000: Rogue Trader -titel, draait Owlcat Games van isometrische CRPG’s naar een derdepersoonsperspectief met hun aankomende project, The Expanse: Osiris Reborn .
De game is gebaseerd op het veelgeprezen sci-fi-universum en heeft tot doel een diepgaande verhaalkeuze te combineren met tactische gevechten met hoge inzet. Terwijl vroege vergelijkingen wijzen op het DNA van klassiekers als Mass Effect, leggen de ontwikkelaars de nadruk op een meer gefundeerde, op fysica gebaseerde benadering van het genre.
Gameplay: tactische gevechten en Zero-G Physics
In de kern is Osiris Reborn een third-person covershooter. In plaats van zich echter uitsluitend te concentreren op spierreflexen, legt de game de nadruk op tactische diepgang door vernietiging van het milieu en gespecialiseerde vaardigheden.
Een van de meest ambitieuze features is de implementatie van zero-gravity-gevechten. In tegenstelling tot veel ruimtespellen die vacuümomgevingen als louter esthetische veranderingen beschouwen, integreert Owlcat de natuurkunde rechtstreeks in de gameplay-mechanica:
- Beweging: Spelers gebruiken magnetische laarzen om over oppervlakken te navigeren, maar de afwezigheid van een vaste “op” of “neer” richting zal de manier waarop spelers zich tijdens vuurgevechten oriënteren fundamenteel veranderen.
- Adaptieve wapens: Gadgets en wapens zijn ontworpen om te functioneren in verschillende zwaartekrachttoestanden. Een brandgranaat wordt bijvoorbeeld een “termietlading” in een vacuüm, omdat traditionele vlammen in de ruimte niet kunnen bestaan.
- Verkenning: Spelers kunnen drones inzetten om door puinvelden en asteroïdengordels te navigeren, een knipoog naar de technische pilotenmanoeuvres uit de originele serie.
Verhaal en de “Squad”-dynamiek
De game speelt zich af binnen de gevestigde continuïteit van The Expanse, parallel aan de gebeurtenissen van de eerste twee seizoenen. Hoewel het een op zichzelf staand verhaal biedt, bevat het cameo’s uit de serie om oude fans te belonen.
Een centrale pijler van de ervaring is het companion-systeem, dat zware inspiratie haalt uit de legendarische RPG-structuren van BioWare.
– Diverse oorsprongen: Spelers zullen communiceren met een cast van zes metgezellen, wier persoonlijkheid en perspectieven worden gevormd door hun achtergrond als Belters, Marsbewoners of Earthers.
– Professionalisme boven Protagonist Syndroom: In plaats van het centrum van elk universum te zijn, leiden spelers een ‘team van professionals’. De ontwikkelaars streven ernaar om metgezellen het gevoel te geven dat ze autonome experts zijn die blijven opereren, zelfs als de speler op solo-missie is.
Waarom dit belangrijk is voor het genre
Jarenlang zat het RPG-genre ‘space opera’ gevangen tussen twee uitersten: hypergestileerde ruimtefantasie en al te complexe simulators. Door te leunen op de ‘harde sci-fi’-wortels van The Expanse probeert Owlcat deze kloof te overbruggen.
De focus op hoe natuurkunde – zoals het gebrek aan zuurstof voor vuur of de baan van een granaat in zero-G – de gameplay beïnvloedt, suggereert een verlangen om een wereld te creëren die ‘consequent en realistisch’ aanvoelt, in plaats van alleen maar een achtergrond voor actie.
“De kern van het spel is een third-person cover shooter… we hebben [mogelijkheden] zo ontworpen dat ze geschikt zijn voor zowel de secties met als zonder zwaartekracht.” — Leonid Rastorguev, directeur gameontwerp
Vooruitkijken
Het ontwikkelingsteam gaat snel richting een gesloten bèta, die naar verwachting op 22 april 2026 begint. Deze testfase zal cruciaal zijn om te bepalen hoe goed de overgang van traditionele zwaartekracht naar zero-G-gevechten aanvoelt voor de spelersbasis.
The Expanse: Osiris Reborn probeert het verhalende gewicht van een klassieke RPG te combineren met een tactisch vechtsysteem dat de harde, meedogenloze fysica van de verre ruimte respecteert.
